nl
Nieuwsbrief
Cases

“Elke nieuwe bedrijfshorizon vraagt een ander soort ondernemer”

  • Cofinanciering

De hete zomer van 2025 was een helse periode voor ijsproducent 528. Meer dan 50 volle vrachtwagens voerden in topweken ijs naar supermarkten in Vlaanderen, Nederland en elders in Europa die de vraag nauwelijks konden bijhouden. Het bedrijf wordt geleid door de 25-jarige Eduard Frederiks die de handen vol heeft om alles te managen.

IJs is het meest verkochte diepvriesartikel in onze warenhuizen. Hoe dat komt? Volgens Edouard Frederiks, 25 jaar pas en zaakvoerder van 528, is dat gebruiksgemak. “Je kunt zelf je patatjes schillen, je frieten snijden en die vervolgens frituren. Of je kunt diepvriesfriet gebruiken. Dat is veel makkelijker.” Frederiks produceert ijsbollen, -blokken en -nuggets. Zijn belangrijkste klanten zijn grootwarenhuizen overal in Europa. Zelfs in warme landen levert hij. Frederiks: “Wij maken een heel specifieke vorm van ijs dankzij een superieure Japanse technologie en wij zijn de enige die dat op die schaal kunnen.”

Japanse ijsmachines

528 gebruikt gewoon stadswater dat het extra zuivert. Elke druppel uit het productieproces wordt opgevangen en opnieuw ingezet. Het water voedt de 1200 Japanse ijsmachines — 700 ervan produceren ballen — die het team zelf aan elkaar heeft gekoppeld tot één geheel. 528 produceert 500.000 ijsballen per dag. Evident is dat niet: het productieproces is complex en vergde veel trial and error. “IJsballen zijn een erg breekbaar product. Ze mogen niet vallen.” Hij is dan ook trots op de ijsballen van 528: ze zijn breekbaar, moeilijk te maken, gepatenteerd en erg gewild.

Wij maken een heel specifieke vorm van ijs dankzij een superieure Japanse technologie en wij zijn de enige die dat op die schaal kunnen.

528: liefdesfrequentie

De ongewone naam van de fabriek verwijst naar de liefdesfrequentie. De jonge zaakvoerder leerde het bedrijf kennen toen hij er als Odoo-consultant de bedrijfsvoering moest optimaliseren. “Ik kwam hier twee dagen per week om de oprichter bij te staan. We moesten toen echt gaan uitbreiden, automatiseren en diversifiëren want er waren veel te weinig klanten. We hebben het geluk gehad dat we op de Duitse markt geraakt zijn: zo hebben we kunnen groeien. Tegelijk was dat een probleem: 70% van onze omzet was afhankelijk van Duitsland. De oprichter was op zoek naar ondersteuning om zijn bedrijf naar de volgende fase te brengen: dat is wat ik heb gedaan. Elke nieuwe bedrijfshorizon vraagt een ander soort ondernemer.”

Werkkapitaalbehoefte

De ijsproducten worden verkocht als producten van Albert Heijn, Carrefour of Delhaize maar ook als merkproduct. De focus op private labels vergt een heel sterke planning. De 59 verschillende referenties die het bedrijf produceert, eisen allemaal eigen plastic verpakkingen en eigen dozen die Frederiks zo voordelig wil aankopen maar ook moet stockeren. “Gisteren is hier 500.000 meter aan plastic gearriveerd om zakjes te maken voor één klant: de voordeligste hoeveelheid. Die oefening moeten we voor alle klanten maken. Dan is er nog de stockage. Het legt een groot beslag op ons werkkapitaal.” Het is de reden waarvoor hij bij de bank en bij PMV aanklopte voor financiering. Vooral het weer is een moeilijk te managen factor met een grote impact op de werkkapitaal-behoefte. “Je moet de capaciteit hebben om op warme dagen voldoende ijs te kunnen produceren. Als je die niet hebt, verlies je klanten. Als je ze wel hebt, moet je de investering natuurlijk kunnen terugverdienen. Een evidente oplossing is om lang vooraf te beginnen met de productie en voldoende ijs te stockeren. Maar ook dat kost handenvol geld. En als de verwachte piek niet komt, is die stock waardeloos. De economische levensduur van ijs is zes maanden.”

Enkel met de afwijkingen van die processen wil ik nog bezig zijn: hoe gaan we die oplossen?

Voortdurende verbetering

Dat hij in de ijs-business is terechtgekomen, is een toeval. “Met evenveel passie zou ik aan het hoofd kunnen staan van een andere fabriek. Als Odoo-consultant hielp ik bedrijven om hun processen op punt te zetten: voorraad, productie, sales, CRM, boekhouding… Almaar grotere klanten wilden me inschakelen voor dat soort opdrachten. Ik besefte toen: dat is niet schaalbaar. Ik wilde niet voor de rest van mijn leven van project naar project lopen en besliste om de opgebouwde kennis zélf te gaan gebruiken. En hier doe ik dus wat ik vroeger ook deed: structuur brengen, workflows optimaliseren, standaardisatie creëren… Enkel met de afwijkingen van die processen wil ik nog bezig zijn: hoe gaan we die oplossen? “We verdienen niet veel geld op een zak ijsblokjes dus proberen we er zoveel mogelijk te verkopen. We moeten daarvoor zo efficiënt mogelijk werken, met goede machines en goed getrainde mensen. We hebben al heel veel verbeteringen gedaan maar het kan zeker nog beter.”